Het afgelopen jaar werkte ik veel met de natuur als spiegel. Onze aarde is een spiegelpaleis. Onlangs kreeg ik van Hens van Soest het fotospel “leren door dieren, ontdek je kracht”. Het spel bleek een waardevolle bron van inspiratie en helder inzicht. Niet alleen tijdens 1-op-1 coachingsessies maar ook als kennismakingsspel voor een recent gevormd salesteam. Hieronder mijn ervaringen met een salesteam, een vrouw, en dementen.

Salesteam

De eerste stap om elkaar als salesteam nader te leren kennen was door een dier te kiezen, afgaande op de foto. Ieder dier heeft echter (net als wij mensen) heel eigen kwaliteiten, die aan de achterzijde van de kaart nader beschreven worden. Wat te denken van een salesteam dat voornamelijk bleek te bestaan uit verzorgenden, zelfstandigen en spirituelen en zichzelf in deze “dierlijke” kwaliteiten ook herkenden? Het “salesmasker” bleek bij de meesten slechts een dunne sluier over de ware (dierlijke) aard. Dit zou een schokkende ontdekking kunnen betekenen, met veel weerstand en ontkenning als resultaat. Het dierenspel zorgde echter voor een speelse en zachte manier van ”ont-wikkelen” waardoor zowel werkgever als teamleden heel bewust hun eigen verantwoordelijkheid konden nemen.

Vrouw

Tijdens een speedcoachingssessie op het strand kwam er een prachtige vrouw naar me toe. Ik had haar nog nooit eerder gezien en vond het op voorhand al zeer inspirerend om met haar kennis te maken. Niet in de laatste plaats vanwege haar opvallende uiterlijk en ‘bohemian rhapsody-achtige’ kleding.

Zorgvuldig en aandachtig bekeek ze de dierenafbeeldingen tot ze op het zeepaardje stuitte. “Hij flirt met me”, bracht ze verrast uit. “Ben je dat niet gewend dan?”, vroeg ik ongelovig lachend. Ernstig antwoordde ze van nee. In haar leefde een diep verlangen om door mannen echt gezien te worden en voor andere vrouwen geen bedreiging te vormen. Het gemis hieraan in de praktijk van het dagelijks leven maakt haar eenzaam, terwijl ze juist zo graag ergens bij wil horen. “Het is voor mij moeilijk te verteren dat ik alles heb om gelukkig te zijn en op één of andere manier het geluk niet te pakken kan krijgen”, verzuchtte ze. “Misschien kun je het omdraaien: niet krampachtig blijven proberen om op de voor jou juiste manier gezien te worden en erbij te mogen horen, maar dat andere mensen juist graag door jou gezien worden en bij jou willen horen”, zeg ik zacht en ontlok met die opmerking (onbedoeld) bij haar een verlossende tranenstroom. Het is zo’n tere ontmoeting dat we bijna vergeten te kijken wat het spel te zeggen heeft over het zeepaardje. De synchroniciteit ervan bezorgde me kippenvel. Het zeepaardje behoort tot de ‘artistieken’. “Door onze uiterlijke verschijning en door dat we anders zijn vallen we op. Wij staan voor wie we zijn”.

Kracht

Door als coach hierop door te gaan een en beroep te doen op de levenskrachtige, zelfbewuste stem in haarzelf kon zij vervolgens alle ruimte geven aan haar innerlijke gevoel van zelfwaardering en respect. Na de sessie ervoer zij dit tot in haar diepste wezen. Of, zoals ze het zelf zo mooi verwoordde: “In plaats van in mijn klacht te blijven hangen (ik ben blijkbaar te apart, ik voel me niet werkelijk gezien, alleen als muze en sexsymbool, ik ben blijkbaar een bedreiging voor andere vrouwen etc.) sta ik nu rotsvast in mijn vrouwelijk kracht“.

Dement

Sinds kort werk ik als bezoekvrijwilliger in een villa met 12 demente, relatief jonge en mobiele bewoners. Omdat het voor mij niet altijd eenvoudig is om een gesprek op gang te brengen besloot ik op een middag het spel “leren door dieren” mee te nemen.

Een mevrouw die me met het spel bezig ziet vraagt:.”Heb je ook kippen in de aanbieding?” Wij hebben vroeger altijd kippen gehad, zie je”. Met het spel in mijn hand loop ik naar haar toe. “Leren door dieren” leest ze vlot als ik naast haar zit “ontdek je kracht”. En dan heel verbaasd: “hoe kunnen kippen je nou kracht geven? O, ik weet het al, ze bedoelen natuurlijk dat je er bouillon van moet maken. Dat deed mijn moeder altijd als we griep hadden. ‘Antibiotica voor arme mensen’, zei ze dan altijd. Van de kracht in de kippenbouillon ging je lekker zweten en des te eerder was je weer beter.”
Samen zoeken we tussen de 62 dierenfoto’s naar de afbeelding van een kip. Pfff, gelukkig, die zit er tussen. Onmiddellijk draait ze de kaart om. “Goh, ik dacht dat er op de andere kant een haan zou staan”, zucht ze teleurgesteld. “Die zit vast ook wel in het spel”, reageer ik sussend. “Op de achterkant staat geschreven hoe een kip je kracht kan geven. Zullen we lezen wat er staat?” ‘Organisator’, lees ik. “Dat ben ik ook”, zegt de mevrouw enthousiast “Ik kan heel goed organiseren, mijn man was zogenaamd de directeur, maar ik runde de hele tent”.

“KIP. Ik breng structuur aan in mijn leven. Zo verspil ik geen energie en kan ik mijn mogelijkheden optimaal benutten”, lees ik verder.”Ja, zo is het. Ik zit hier tussen allemaal mensen die nog meer kierewiet zijn dan ik maar ik hou goed de structuur en de tijd in de gaten dan weet ik precies wat er moet gebeuren, anders word het hele zwikje hier veel te nerveus.”

Talent

” Heel goed” prijs ik haar. “Waarschijnlijk voelde u zich altijd al aangetrokken tot kippen omdat ze dezelfde vaste structuren aanbrengen als u doet. Dat is uw talent. De bouillon van innerlijke kracht”.
“Orde houdt kippen in conditie”, lees ik verder ”Wakker worden, eten, scharrelen, je afzonderen om een ei te leggen, zonnebaden, slapen. Kippen leven in een hiërarchie. Hun plaats in de “kiporde” bepaalt wie wanneer mag eten. Een kip weet van 100 soortgenoten hun positie in de groep”.
“Dit gaat echt over mij “, fluistert de mevrouw in mijn oor “alleen zei u per ongeluk kiporde, maar het juiste woord is pikorde hoor. Niet erg , ik draai ook wel eens woorden om hoor. Let maar op, dan zult u merken dat ik bovenaan sta hier in de pikorde. Ik ben nog de beste hier”. Abrupt staat ze op om te gaan plassen en ik maak van de pauze gebruik om de foto van een haan op te zoeken. Ook die blijkt zich in het spel te bevinden. “U vertelde net dat u altijd kippen heeft gehad; zat daar ook een haan bij?”, vraag ik als ze weer naast me is komen zitten. “O ja, wij hadden toch zo’n bijzondere haan. Die plukte met zijn snavel bloemetjes voor zijn kippenmeisjes. En alle snoepjes die hij kreeg bewaarde hij voor ze hoor. Heb je ooit zoiets gehoord?’ ‘Nee” roep ik verrast uit “wat leuk zeg,’’. Zullen we eens kijken wat het spel over de haan zegt?’

Gelijkwaardig

We draaien de kaart om. ‘Verzorgenden’, zegt de kaart. HAAN. “Ik verdedig mijn hennen en zorg goed voor ze. Ik geef ze te eten, neem ze mee naar buiten, verwen ze. Elke morgen, als de zon opkomt, maak ik iedereen wakker voor de taak van de dag.” Herder. Als de haan een lekker hapje heeft, zal hij dit nooit zelf opeten. De haan klokt dan om vrouwtjes te lokken. Hij waakt over de kippen en kraait als er gevaar of een nieuwe dag is.”

“Zo was het in mijn gezin precies hoor, zegt de mevrouw naast me. “Terwijl dat in mijn tijd ongebruikelijk was. Mijn man was directeur, maar eigenlijk was hij heel verzorgend, net als een haan. Ik was zogenaamd huisvrouw, maar achter de schermen regelde ik alles en zorgde voor rust, reinheid en regelmaat, net als de kippen.”

“Grappig dat ze dit zegt”, mijmer ik in mezelf “bij mijn ouders was het namelijk precies hetzelfde. En wat zou de wereld er anders uit zien als mannen en vrouwen, net als kippen en hanen, gewoon zouden kunnen leven naar hun eigen natuur en geen rollen opgedrongen krijgen (of zichzelf opdringen) die helemaal niet bij ze passen. Niet eenzijdig mannelijk, niet eenzijdig vrouwelijk, maar gelijkwaardig partnerschap……””

Door : Salomé Philips, coach, counseler, trainer http://weerspiegelingen.wordpress.com/about/